Araquipa, stierenvechten en Cañon de Colca

Hi again,
De afgelopen 2 dagen moesten we voor de trektocht door de cañon om 2.30 uur en om 4.30 uur opstaan. Vandaar dus dat ik vanochtend om 6.30 klaar wakker in mijn bed lag en ik nu om 7 uur dit verslag aan het typen ben.

Zaterdag avond hebben we (Martin, Lex en ik) de bus genomen van Cusco naar Araquipa. Hier hadden we een luxe bus genomen want we hadden genoeg horror verhalen gehoord over goedkope bussen en aangezien we toch 11 uur moesten reizen wilde we toch wel wat luxe. Toen we in de bus aankwamen zagen we dat we echt super luxe zaten en dat we brede leren ligstoelen hadden. Best confortabel dus. ´s nachts werd het ijskoud maar verder ben ik de nacht prima door gekomen. Lekker geslapen en toen ik de volgende ochtend om 6 uur wakker werd kon ik gelijk in Araquipa uitstappen. Hier hebben we een taxi genomen naar het Plaza de Armas (die heb je in elk gehucht hier) en zijn daar even in de zon wezen opwarmen. Het plaza hier is schitterend, en nog een stuk mooier dan dat in Cusco! Het is echt sprookjes achtig! In de lonley planet hebben we een hostal opgezocht dat bekend stond om het goede ontbijt, en zo zaten we een half uurtje later aan de pannekoeken, verse jus en een gebakken eitje. Toch nog even 2 uurtjes ons bed in gedoken want zo´n busreis, hoe confortabel ook, blijft vermoeiend. Rond lunchtijd de stad in gedoken om een reis naar de Cañon de Colca te boeken en vervolgens in een restaurantje wat gelunched. Hier kwamen we wat andere toeristen tegen die ons vertelde dat er ´s middags een stierengevecht was. Dit wilde we wel graag zien dus wij met de taxi op weg naar de arena. Hier aangekomen waren wij de enige toeristen en was het niet helemaal duidelijk wat nou de hoofdattractie was: het stieren gevecht of de 3 touristen daar op de tribune ;)
De omroeper heette zelfs iedereen welkom plus de internationale toeristen die daar tegenover hem zaten! Ook toen we opstonden om te vertrekken (na 2 uur stierenvechten hadden we het wel gezien) werden we uitgezwaaid :) ´s avonds niet veel bijzonders gedaan want we werden de volgende dag om 3 uur opgehaald. (even voor de duidelijkheid, het was meer een show stierenvechten want de stieren werden niet verwond of gedood! alleen maar een beetje mee gesold, vind ik wel een leukere versie).

Na een 6 uur durende busrit kwamen we om 9 uur aan bij het uitkijkpunt voor de Condors (waar de cañon bekend om staat). hier hebben we nog wel wat condors gezien maar we waren eigenlijk een beetje te laat. Vervolgens gingen we met de bus nog iets verder en werden we afgezet op een punt. Hier leerde we onze groep kennen en de 2 duitse jongens van in de 20 (we hadden gevraagd met wie we zouden zitten) waren spontaan veranderd in een Engels stel van 65. Hele aardige mensen maar ze hadden een loop tempo dat een stuk lager lag dan de onze... Omdat de gids graag wilde dat we bij elkaar bleven, moesten wij steeds wachten en voelde het echtpaar zich enorm opgejaagd. We daalde de cañon in maar hij was niet zo mooi als verwacht. Het was eigenlijk meer een valei met stukjes cañon. Wel een heel stuk gezellig geouwehoerd met de gids in het spaans, dus dat was weer een goede oefening! Rond een uurtje of 5 kwamen we aan in de oase, hier zouden we slapen en was een zwembad. Zag er leuk uit, en ook hier veel mensen leren kennen. Voor het eerst in jaren weer een keer gezeld. hihi, makkelijk spel om uit te leggen en je kan er lekker bij ouwehoeren :)
Voor de terugweg moesten we een heel stuk omhoog en omdat we toch echt andere looptempo´s hadden hebben we maar besloten om niet meer op elkaar te wachten. (uiteindelijk heeft de snelste van ons het gedaan in 1 uur en 40 minuten en de langzaamste in 2 uur en 40 minuten. Ik zat hier een beetje tussenin en heb het in ongeveer 2 uur en 10 minuten gedaan. Wel merkte ik heel erg dat we een paar dagen geleden de salkantay hadden gelopen want mijn kuiten waren heel snel al verzuurd. Ik was nog niet helemaal hersteld en het was dus eigenlijk niet geheel verstandig om nu al deze tocht te gaan lopen... weer wat geleerd!
Verder was het heel raar dat het ontbijt bij de reis zat inbegrepen maar dat deze pas boven aan de kloof werd geserveerd. Oftewel je moest eerst een tocht omhoog lopen waar ongeveer 3 uur voor stond en dan kreeg je pas wat te eten... krankzinnig!
Daarna voelde ik me echt tourist en ben ik in een bus gestapt en naar een hot spring gereden. Deze was eigenlijk veel te warm aangezien het gewoon ook 30 graden was. Daarna weer 4 uur in de bus terug naar huis. Het was goed en leuk om te doen maar ik weet wel dat ik voortaan zo min mogelijk met dit soort geoorganiseerde reizen mee wil en als het ook zelf kan ik dat toch veel liever doe. Weer wat geleerd.

Straks vertrek ik naar Puno (weer 6 uur in de bus :S) Eigenlijk moet je als je in Araquipa bent ook naar het klooster gaan, dit hadden we overgeslagen voor het stierenvechten maar aangezien ik nu toch zo vroeg wakker ben ga ik misschien toch nog even.
Puno is een dorpje wat als uitvalsbasis werkt voor Lake titicaca (de geboorte plaats van de Inca´s). Het schijnt hier prachtig te zijn en hier hebben ze ook de drijvende eilanden. Echt een must om te zien maar vast heel touristisch.
ik ben benieuwd!

Tot snel!

ps. Toen ik Wim heel de tijd in mijn rugzak had zitten was ik hem zat en heb ik hem maar bij de horde mensen gedumpt ;) daarnaast was ik erg blij dat het hier alleen maar stenen en rotsen ondergrond is want dat vind Jenny gelukig niets. Die is dus maar thuis gebleven! ;)